دانلود رایگان آهنگ بی کلام تازه قبلش همه میوه هام و چیدن (خونه امن) از امیر تتلو (کارائوکه)

شاید واسه همین ، بَدَم !
من شدم خونه ی امن
من شدم خون تو رگت ، همه رسوب کردن
من شدم بد دادنه ، همه که خوب کردن !
پس چه زود رفتن
همینه خونه قلبم ، همینه کوهِ دردم !
من شدم خونه‌ی امن
من شدم خون تو رگت ، همه رسوب کردن
من شدم بد دادنه ، همه که خوب کردن !
پس چه زود رفتن
همینه خونه قلبم ، همینه کوهِ دردم !
چیزی که باید بهش توجه بشه ، اینه که انرژی وقتی به یه حالتِ دیگه تبدیل میشه ، دیگه اون حالتِ قبلی نیست !
یعنی وقتی یکی میمیره ، دیگه اون آدمِ قبلی نیست !
در هر صورت باید بتونی با قبلیه خدافظی کنی !
وگرنه جدیده نیست !
عجب ! این بَده !
حالا ، مثال بزنم ؟!
اممم مثلاً من درخت باشم ، دیگه دونه نیستم ، باید با دونه بودن خدافظی کنم !
خونه باشم ، دیگه درخت نیستم و باید دیر یا زود با ریشه و برگ خدافظی کنم !
پس از وقتی لونه شدن شروع میشه ، درخت بودن تموم میشه !
بهت گفتم بِری میمیرم و با اولین پرواز رفتی !
من از اول شروعِت میکنم هر دفعه تو هر بار سختی ! (هر بار سختی)
تو میدونستی همه چیزمی ، هر کی بخواد نباشه تو هستی !
تو چِشمت و به رو این همه علاقه بگو صد بار چطور بَستی !؟
اصلا انگار ، من شدم خونه ی امن !
من شدم خون تو رگت ، همه رسوب کردن
من شدم بد دادنه ، همه که خوب کردن !
پس چه زود رفتن
همینه خونه قلبم ، همینه کوهِ دردم !
من شدم خونه‌ی امن
من شدم خون تو رگت ، همه رسوب کردن
من شدم بد دادنه ، همه که خوب کردن !

پس چه زود رفتن
همینه خونه قلبم ، همینه کوهِ دردم !
رفتنی باید بره ؛ با موندنش فقط نگرانی درست میکنه !
چیزی که نگرانت کنه ، کنترلت میکنه و اگه کنترل بشی حتماً سرعتِت پایین میاد ؛ حتماً عقب میمونی !
اگه عقب بمونی ، حتماً حذف میشی ! (حتماً حذف میشی)
نگرانِ توام هر ثانیه
نگرانی داره هِی منو اَ تو میخوره ، خوب نی برام
تا میگم این آخرشه
این زمینِ لعنتی بدترش و رو میکنه ، زودی الان
عه ، منم صبرم یه اندازه ای داره !
منم نصفه و نیمه آدمَم !
منم خارکصه بازی و بلدم !
منم مثلِ تو فیلمِ عالمَم !
آره انگار …
من شدم خونه ی امن
من شدم خون تو رگت ، همه رسوب کردن
من شدم بد دادنه ، همه که خوب کردن !
پس چه زود رفتن
همینه خونه قلبم ، همینه کوهِ دردم !
من شدم خونه‌ی امن
من شدم خون تو رگت ، همه رسوب کردن
من شدم بد دادنه ، همه که خوب کردن !
پس چه زود رفتن
همینه خونه قلبم ، همینه کوهِ دردم !
من شدم بد دادنه
همه که خوب کردن
پس چه زود رفتن
همینه خونه قلبم
همینه کوهِ دردم
یک یک دو دو ، هشت !